“Badem gözlüm beni unut,
Bu gemi bir kara tabut. 
Lumbarından girer ölüm
Bu dünya bir kara tabut.” 

Ne deniz, ne kara 
Ölüm her yerde,
Genç bedenler
Koşamaz oldu

21 Kasım Uğur’un ölüm yıldönümü
Uğurlar, Ceylanlar sıra numaralarıyla anılır oldu.
Doğum değil ama ölüm sıraları
1, 3, 18, 300, 301, 302…342, ….
Hepsinin bir katledilme sırası var. 

İlk “daye” demesinin değil
İlk sokakta koşmasının değil,
İlk isyan ateşini alıp serhildana koşmasının değil, 
Katil devlet tarafından katledilmelerinin sırası bu.

İlk kurşuna dizilmesinin,
Üstüne havan topu düşmesinin,
Gecenin gelen karanlığında kaybolmasının
Bir sırası var, 
Kürt çocuklarının ölüm sırası var.

Yaşatmadılar ve yaşatmayacaklar!
Ama
Biz bir olursak eğer
Avucumuzdan kayıp giden yaşamlar değil
Bir çocuğun sevinci kalacak
Gazete sayfalarından bakan, 
“Neden?” diye soran badem gözler değil
Bir avuç mutluluk kalacak. 



                           Marksist Tutum okuru bir kadın işçi