Çocukların sesi kesilmemeli
Sokakların ortasında oynarken
Anneler ninni diye
Ağıt yakmamalı beşiktekine
Asılmamalı durduk yere
Gül yüzler
Varlıklar asalakların varlığına
Armağan olmasın artık
Kim ölmeyi hak ediyor?
Başka bir hayatın varlığı için!
Hangi ayet indi buna
Niye yazmıyor kitap?
Yok!
Çocuklar bu masalı dinlememeli
Daha fazla sürmemeli
Bu soyluluk palavrası, safsatası
Ne denli yalandır
Ah bir bilinse
Böyle gelmediği bu düzenin
Böyle gitmeyeceği de
Ziyandır insanoğullarının 
Ömürlerin karartılması
Acı ve çile ile bekleniyor her yeni gün
Gün korku ile geçer mi?
Eyy deli gönül!
Haydi, fırlat içindeki o harı
Acımasız zalimlerin üstüne
Yansın küçük bir çocuk kalbin
Yeni filizlenen yaşama sevincinin
Kırıldığı en derin acı gibi!
Az evvel koşuyordu bir çocuk
Daha doyamadan oyununa
Uzandı sere serpe yerlere çocuk
Ne de çok istemişti oynarken büyümeyi
Analar başka evlatların çığlığına sağır mı oluverdi?
Bir çocuk da ölürse bir
Bin çocuk da bir
Masum bir çocuk ölüyor
Bir küçük masum beden
Ses gelmiyor yüreklerden
Acı hüznün duyguları
Seslerden ağıtlara yükselmiyor
Çığlıklar naralar durdurmuyor
Bu karanlık matemi
Hepimiz mi kaybettik masumiyeti
Susturun uluyan aç köpekleri
İnsanlığa körelmesin yürekler!